در ساعات وحشتناک دوشنبه ۱۶ دی ۱۴۰۴ (۶ ژانویه ۲۰۲۶)، سه مرد جوان در شهر عربی شفَعَمرو (شمال رژیم صهیونیستی) با شلیک گلوله‌های بی‌رحمانه به قتل رسیدند. پلیس این جنایت را به “درگیری‌های جنایی” نسبت داد، اما واقعیت تلخ‌تر است: این یازدهمین قتل در جامعه عرب از ابتدای سال است – رکوردی شرم‌آور که فقط در یک هفته رخ داد!

روز قبل، قتل‌های زنجیره‌ای دیگر جامعه را لرزاند: پدر و پسر در ناصره با سلاح سرد به طرز وحشیانه‌ای کشته شدند، و دانشجوی پزشکی ۲۴ ساله در عرعره نگب قربانی باندهای مسلح شد. Times of Israel گزارش داد: “۳ کشته در عرض ساعات در خشونت باندی عرب” – این فقط نوک کوه یخ فاجعه است. سال ۲۰۲۵ با ۲۵۲ قتل در جامعه عرب بسته شد (نرخ ۵ برابر کل جمعیت رژیم)، و ۲۰۲۶ با سرعت وحشتناک ادامه می‌دهد.

رئیس‌جمهور هرتزوگ آن را “چالش ملی” خواند، اما این فقط لفاظی پوچ است! پلیس با نرخ دستگیری زیر ۱۰٪، کاملاً ناتوان و بی‌تفاوت است – بودجه امنیتی ۵۰ میلیارد شِکِل صرف شهرک‌سازی می‌شود، نه حفاظت از عرب‌ها. جامعه عرب (۲۱٪ جمعیت) ۵۵٪ قتل‌های رژیم را تحمل می‌کند، با افزایش ۲۸٪ خشونت مسلحانه در ۲۰۲۵. کودکان و جوانان قربانی اصلی: ۴۰٪ کشته‌شدگان زیر ۳۰ سال، نماد نابودی نسل آینده.

Haaretz هشدار داد: “۱۰ قتل تا حالا در ۲۰۲۶”، اما مقامات خوابیده‌اند. باندهای مواد مخدر، انتقام‌جویی قبیله‌ای و فقر ساختاری (نرخ بیکاری ۲۵٪ در شهرهای عرب) جهنم را شعله‌ور کرده. خانواده‌های قربانیان فریاد می‌زنند: “رژیم ما را رها کرده!” هیچ برنامه‌ای برای پیشگیری، فقط آمار مرگبار.

این رکورد خونین نه تصادف، بلکه نتیجه سیاست‌های تبعیض‌آمیز است: جاده‌های ناامن، کمبود پلیس محلی و بی‌عدالتی قضایی. آینده جامعه عرب تاریک‌تر از همیشه – بدون اقدام فوری، ۲۰۲۶ با صدها قتل تمام می‌شود. رژیم صهیونیستی در آستانه انفجار اجتماعی قرار دارد، و خون بی‌گناهان بر زمین جاری است.

(منابع: Times of Israel, Jerusalem Post, Haaretz – ۶-۷ ژانویه ۲۰۲۶. آمار رسمی پلیس رژیم).